Asante sana

Door: Chrissy

Blijf op de hoogte en volg Chrissy

07 Augustus 2016 | Tanzania, Muleba

Maandag 1-8-2016 t/m zondag 7-8-2016
Deze week zouden er nieuwe Poolse Student doctors zijn, om ook een maand in het ziekenhuis te komen werken. We hadden ze al op de zondag voor deze week al even kort ontmoet. Ze leken ons twee aardige mede medisch studenten, en aangezien zij in een huisje zonder douche of zit-WC waren gestopt, hadden we ze aangeboden dat ze ook bij ons zouden kunnen komen wonen (verder zorgt het ziekenhuis trouwens wel echt heel goed voor ze, ze krijgen eten van het ziekenhuis en elke dag zou Joanita daar langs komen om te koken en te wassen.. De bazen hier willen graag ook Poolse studenten en aangezien zij de eerste zijn en spullen voor het ziekenhuis mee hadden genomen, zijn ze extra voorzichtig met ze). Later op woensdag hebben ze alles over verhuisd en sindsdien zijn Kelly en ik dus 2 huisgenootjes, genaamd Iwona & Adriana, rijker (we hebben overigens nog steeds 2x in de week Joanita, elke dag vonden we wat extreem). Erg gezellig, alleen soms praten we wel per ongelijk Pools/Nederlands tegen elkaar. Wel heb ik mn schaarse woordjes Pools weerkunnen gebruiken, wat ik had geleerd van een Poolse collega en ook een Pools oudhuisgenootje, haha er werd om gelachen.
Verder verliep de week zoals de week ervoor. We stonden weer op de Maternity Ward waar we samen met de artsen van daar de visite over alle patiënten liepen waarna we op maandag en woensdag de waiting room ook nog bezochten (het onderzoeken van een zwangere buik is inmiddels routinewerk geworden, en stiekem ook erg leuk om met een toeter naar een schoppend baby’tje te luisteren). Het was best heet daaro, terwijl het nog ochtend was, wat betekend dat je smiddags helemaal de schuur vol zwangere vrouwen uit zweet. Bizar dat ze daar met zijn allen zitten te wachten totdat ze weeën krijgen. Ook indenkbaar dat enkele vrouwen pijntjes ‘verzinnen’ (volgens sommige doktoren hier), zodat ze kunnen worden opgenomen in het ziekenhuis. Een van de artsen van de maternity ward vonden we, voordat we bij hem op een afdeling stonden maar raar. Hij zei nooit hoi, keek ons soms chagrijnig aan en negeerde ons vaak. Sinds we bij m op de afdeling staan is het echt een verschil tussen dag en nacht. Je wordt aan je arm meegesleept (wat hier dus overigens normaal is, maar we hadden het van hem niet verwacht), hij legt alles uit en hij kan zelfs lachen. De eerste keer keken Kelly en ik elkaar verbaasd aan en zeiden we in het Nederlands: ah hij kan toch wel lachen. Maarja, wel grappig dus die omslag.
Gelukkig hebben we geen hele heftige casussen meer gehad deze week. Wel een aantal overleden baby’s in buiken meegemaakt, maar verder viel het deze week wel mee.
Ook hebben we nog een middag op de mannen afdeling de ronde staan te doen, omdat de arts van daar de hele dag in de OK stond en Kelly is nog een keer een middag mee geweest met de oogarts die hier een aantal dagen kwam voor wat operaties te doen. Ondertussen was ik bezig op dat moment met een baby’tje wiens oog er bijna uit leek te vallen door een aandoening achter het oog, was echt bizar om te zien.
Op donderdagochtend hadden Kelly en ik beloofd aan een dokter van het ziekenhuis om een presentatie over ECG-lezen te geven (hoe je een hartfilmpje afleest, ze hebben hier namelijk een apparaat maar niemand weet hoe die m moet gebruiken. Ze hadden m ooit gedoneerd gekregen, jammere donatie dus.. De monitor waar Kelly en ik geld voor inzamelen, weten ze wel hoe mee om te gaan overigens). Dus op de gevreesde ochtend hebben Kelly en ik aan alle artsen en wat OK’s medewerkers in een half uur uitgelegd hoe je een ECG afleest. Was achteraf gezien leuk om te doen, maar ik ben benieuwd hoeveel er is blijven hangen. Misschien geven we nog een keer een opfris presentatie voordat we weg zijn.
Verder hebben we op dinsdag nog samen gegeten met Marieke, David en nog een arts uit het ziekenhuis. Aangezien Kelly en ik beide geen sterrenkoks zijn en we hier geen vlees kopen en niet kunnen bereiden hebben we spaghetti gekookt met saus die we in Bukoba op de kop hadden geslagen (en natuurlijk met groenten erin). Was erg gezellig!
Op vrijdag avond zijn Kelly, Iwona, Adriana, een arts uit het ziekenhuis, Denis, nog wat andere vrienden van David en ik nog met David en Marieke meegeweest naar een BBQ en later een nachtclub. Was erg leuk. Wel wat weinig slaap gehad waardoor ik perongeluk de zaterdag middag nog 3 uur lang heel vast heb geslapen, met malarone dromen (je gaat raar dromen van de malaria profylaxe pillen).
Zondag zijn Kelly, Adriana, Marieke en ik nog een stuk door het dal wezen wandelen. Ook dat was erg leuk! Later zijn Kelly en ik nog met onze gloednieuwe huisgenootjes uit eten geweest in het restaurantje voor de poort van het terrein, voor inderdaad weer minder dan een pot nutella.
Morgen is het nane nane (letterlijk 8-8), oftewel weer een of andere nationale feestdag. Iets van Farmers day, maar het is mij totaal onduidelijk wat dat precies inhoudt. In ieder geval is iedereen vrij. En zo hadden wij met z’n vieren voorgenomen om morgen de dienst mee te lopen, echter kreeg ik net een berichtje van Marieke dat plots de baas van het ziekenhuis heeft besloten dat toch iedereen moet werken. Naja TIA, we will see. Of zoals ze hier op alles zeggen ‘Hamna shida’ (geen probleem), ook als er wel shida is..

PS. Oja, mochten jullie er nog niet van hebben gehoord: Kelly en ik zijn druk bezig met een inzamelingsactie voor een nieuwe monitor voor de operatiekamer. Er overlijden namelijk onnodig patiënten door het ontbreken hiervan en Kelly en ik hebben besloten het ziekenhuis hierbij een handje helpen. Helaas hebben we er zelf niet genoeg handen voor, dus kunnen we alle handen waar mogelijk goed gebruiken! Mochten jullie dus in de gelegenheid zijn het ziekenhuis hier ook een financieel steuntje in de rug bij te kunnen geven, kan dat op: NL73 RABO1478872187 t.n.v. C. de Bree. Asante sana!! En natuurlijk ook asante sana voor alle donaties die tot nu toe al zijn gedaan!!!

PPS. Oja.. foto's uploaden is elke keer weer een gevecht tegen het slechte internet. Dussehm. Ja de laatste keer is het er niet meer van gekomen. Maar deze week zal ik wel echt foto's op internet zetten, beloofd!

  • 08 Augustus 2016 - 06:57

    Irene:

    Lieve Chrissy,

    Ook deze week weer van alles meegemaakt zie ik! Neem het allemaal nog maar even goed in je op, want je periode daar schiet alweer aardig op. Maar deze ervaringen nemen ze je nooit meer af! Leuk dat jullie er een paar Poolse huisgenootjes bij hebben gekregen en lief dat jullie dat aangeboden hebben, omdat zij anders geen douche, wc hadden gehad. Kun je gelijk je Pools weer even ophalen. Wel leuk al die verschillende talen, waar je nu extra mee kunt oefenen. Jullie vermaken je nog goed daar en gebruiken jullie tijd optimaal om zoveel mogelijk mee te maken. leuk hoor! Ook erg goed van jullie dat de inzamelingsactie hebben opgestart en ik hoop dat jullie veel donaties zullen krijgen! Is voor een goed doel en fijn dat de artsen daar wel met die apparatuur overweg kunnen, zodat deze donatie echt prima van pas gaat komen daar! Goed bezig! Ga zo door!!!

    lieve groetjes, Irene

  • 08 Augustus 2016 - 09:33

    Edith:

    Lieve Chrissy,

    Wewe ni kuwakaribisha! Een prachtig initiatief en hopelijk bereiken jullie je doel.
    Leuk dat jullie er een paar huisgenootjes bij hebben. Zal wel ff wennen zijn maar brengt toch ook weer wat nieuws.
    Vooral die ECG bijscholing/ presentatie nog een keer geven want het is toch eeuwig zonde dat er zo'n apparaat staat dat niemand kan gebruiken!
    Ben benieuwd of iedereen is komen werken vandaag, maar dat horen we ongetwijfeld volgende week in je nieuwe verslag:) We kijken er naar uit!
    Veel plezier en succes komende week.

    Dikke kus xxx

  • 08 Augustus 2016 - 19:38

    Gerrit Camps:

    Hoi Chrissy
    Mooi leventig verslag heb je er weer van gemaakt.
    Weet je ik denk dat je het leven daar nog gaat missen ook als je weer hier bent.
    Dat improviseren met van alles gaat jullie goed af .
    Hier is het kermis .
    En we hebben tot nog toe goed weer.
    We zijn er twee keer geweest .
    Kijk dat zul je wel missen
    Nou groetjes van Tine en Ger
    Tot de volgende keer.

  • 09 Augustus 2016 - 19:35

    Nel.:

    Heej Chrissy.
    Hier weer een berichtje uit het Wellse land.
    Zoals elke keer, weer genoten van je verhalen.
    Veel leuke dingen, maar ook minder leuke, en nog hele erge dingen mee gemaakt,
    maar zo is het leven. Hier is het niet anders. Maar vervelend als je het van dicht bij mee maakt.
    Maar gelukkig ook heeeeel veeeel leuke gezellige verhalen.
    Soms schoot ik in de lach hoe je iets schreef.
    Ook lief van jullie om jullie Poolse collega"s te helpen, bij ons werken ook Polen, veel pools ken
    ik niet maar het woordje dankjewel in het pools noemen we sjang zien koeie, hoe je het schrijft weet ik niet, maar zoiets spreek je het uit: sjangkoeie. En masdrobje, dat is gezondheid.
    Ja het einde komt in zicht voor jullie, dus ook aan je verhalen, ik zal ze missen.
    Dan kunnen jullie nog lekker genieten van een welverdiende vakantie met jullie viertjes.
    Peggy en Sander zijn druk aan de klus, ze hebben nu vakantie een echte klusvakantie hihihii, maar ook genieten van Venrayse kermis. Ook ik sponsor jullie actie natuurlijk.

    Oja de foto"s zijn mooi, en wat een uitzicht hebben jullie!!

    Now meid pas goed op jezelf en Kelly.
    Tot je volgende verhaal.
    Wellse greetsssss.

  • 17 Augustus 2016 - 12:12

    Carin En Geert:

    Hoi Chrissy,
    Vol bewondering en respect voor al je werkzaamheden hebben wij je avonturen op afstand meebeleefd.
    Fijn dat je je blog hebt bijgehouden zodat we een klein beetje een indruk krijgen hoe het er in het plaatselijke hospitaal aan toe gaat.
    Groetjes van Carin en Geert
Chrissy

Actief sinds 23 Mei 2016
Verslag gelezen: 511
Totaal aantal bezoekers 10835

Voorgaande reizen:

27 Mei 2016 - 01 Oktober 2016

Tropencoschap Rubya, Tanzania

Landen bezocht: